دارد . و خداوند خود بطور مشخص بر چنين غايتى تصريح فرموده است ، آنجا كه مىفرمايد « و من جن و انس را جز براى عبادت نيافريدم » « 1 » . پس بر هر كس كه در زمرهء عاقلان است واجب است كه دعوت پروردگار عالميان را اجابت كند . و چون اين امر ، بدون شناخت يقينى پروردگار ناممكن است ، بر هر عالم مكلّفى لازم است كه غافلان را هشيار سازد و گمراهان را ارشاد نمايد و اين مهم ، از طريق نگارش مقدمات آموزنده و مطالب روشنگر حاصل مىشود . كتاب حاضر و يكى از اين تصانيف مقدماتى ، مقدمه‌اى است كه بنام « باب حادى عشر » [ باب يازدهم ] معروف است و از نوشته‌هاى شيخ و پيشواى ما ، امام عالم اعلم افضل اكمل ، بزرگ اهل تحقيق ، استاد اهل تنقيح و تدقيق ، بيان‌كننده مباحث عقلى ، و تهذيب‌كنندهء ادلهء شرعى ، آيت خدا در ميان جهانيان ، وارث علوم انبياء و مرسلين ، جمال ملت و دين ، ابو منصور حسن بن يوسف بن على مطهّر حلى ( قدس اللّه روحه و نوّر ضريحه ) است . اين كتاب با اينكه الفاظش اندك است ، اما دانش فراوانى در آن است . و با اينكه مختصر است ، فوائد زيادى در بر دارد . و در گذشته‌ها ، من به درخواست عده‌اى از برادران چيزهايى نوشتم كه با تبيين دلايل و براهين ، در حل مطالب اين كتاب كمك مىكرد ، امّا حوادث روزگار و پيشامدهاى زمانهء خيانتكار ، مرا از تكميل آن بازداشت ، چراكه زمانه آدمى را از رسيدن به مرادش باز مىدارد و بين او و مطلوبش حائل مىشود . و امّا سپس در بعضى سفرها با وجود مشغلهء فراوان و تشويش فكرى ، مجالست و مذاكره با برخى از علما رخ داد و بعضى از بزرگان و اعاظم از من خواستند كه مجددا تجديد نظر كنم و در آنچه قبلا نوشته بودم ، تأمّل نمايم و با آنچه گرد آورده بودم ، رجوع كنم . من نيز دعوت آنان را اجابت كردم ، چراكه خداوند اجابت دعوت آنان را لازم و

--> ( 1 ) . ذاريات ، 56 .